De dertigdagenclausule in nader perspectief (WPNR 2011/6887)

De dertigdagenclausule is een instrument dat in de testamentaire praktijk veelvuldig wordt gebruikt. In de meest voorkomende gevallen is het inzetten van de dertigdagenclausule in testamenten er op gericht meervoudige heffing van erfbelasting binnen een korte periode over (nagenoeg) hetzelfde vermogen te voorkomen. In de loop der jaren zijn verschillende verfijningen op de methodiek van de dertigdagenclausule bedacht. Per 1 januari 2010 heeft de fiscale wetgever tevens voorzien in een 'wettelijke dertigdagenclausule' (art. 53 lid 4 Succ.w.). De introductie van deze wettelijke bepaling heeft ervoor gezorgd dat het blikveld ter zake van de inzet van de dertigdagenclausule verder is verruimd. Er vallen namelijk verschillende erfrechtelijke en fiscale effecten tussen de testamentaire en de wettelijke dertigdagenclausule te onderkennen. Alvorens hierop in te gaan bespreekt de auteur in deze bijdrage eerst op hoofdlijnen de systematiek van de testamentaire dertigdagenclausule.