Kennisgroepstandpunt pensioenverevening bij echtscheiding: fiscale duiding en kanttekeningen (FBN 2026/35)

In maart 2026 is een kennisgroepstandpunt over het afzien van verevening van pensioenrechten gepubliceerd. Het antwoord van de kennisgroep op de voorgelegde casus is op zich niet verrassend maar, zoals wel vaker, het standpunt en de toelichting daarbij zijn beknopt en daarin schuilt ook meteen het gevaar. Daarom wordt in dit artikel het kennisgroepstandpunt in een bredere fiscale context geplaatst.
Hoewel de WVPS de mogelijkheid biedt tot afwijken van de hoofdregel, moeten echtgenoten opletten bij het gebruikmaken van deze mogelijkheid. Indien echtgenoten de WVPS bij het begin van het huwelijk niet hebben uitgesloten en dat tijdens het huwelijk of bij echtscheiding alsnog doen, staan zij voor de keuze dat zonder of met compensatie te doen. Daarbij verschillen de fiscale gevolgen en wie deze draagt wezenlijk.
De echtgenoot die het pensioen heeft opgebouwd, is over de helft daarvan schenkbelasting verschuldigd. Afhankelijk van de hoogte van de pensioenaanspraak is de schenking belast tegen 10% tot 20%. De compensatie wordt gezien als een afkoop en bij de ontvangende echtgenoot (de oorspronkelijk vereveningsgerechtigde) belast in box 1. De belastingdruk kan (deels) worden beperkt door in het jaar van echtscheiding te kiezen om het hele jaar als fiscaal partner te worden aangemerkt. De persoonsgebonden aftrekpost kan dan aan de ontvangende echtgenoot worden toegerekend.
Een gelijkenis met art. 11 lid 4 SW inzake de breukdelengemeenschap komt bij de auteur naar voren: de wet geeft de mogelijkheid om af te wijken van 50/50, maar als je het doet moet je de fiscale gevolgen dragen.

Wanneer je een abonnement hebt op SDU Opmaat, dan kun je middels de link het complete artikel raadplegen: artikel FBN 2026/35.